
آوازه شهرت شهر تبريز به دلايل متعددى نه تنها در تاريخ معمارى و شهرى اين كشور، بلكه در جهان اسلام پیچيده است. پديد آمدن فضاهاى متعدد شهرى و معمارى در قرون اوليه اسلامى موجبات شكل گيرى مراكز متعدد علمى در اين شهر رابه عنوان قطب فرهنگى جهان اسلام فراهم نموده واز اين رو زمينه براى حضور علماء، عرفاء، شعراء و دانشمندان نامدار و پرآوازه از مناطق مختلف ايران و ممالک دور ونزديک را مساعد كرده بود و تبريز آن سالها شهرت و اعتبار زيادى از اين نظر كسب نموده و پايگاهى جهت فعاليت هاى هنرى نيز گرديد. به گونه اى كه اولين مكتب نگار گرى ايرانى تحت عنوان مكتب اول تبريز در قرن ٧ و ٨ هجرى قمرى در اين شهر پايه ريزى شد. از اين رو هدف از تدوين اين كتاب پاسخ به اين سؤال اصلى است كه حضور عرفاء، شعراء، اولياء و وزراء در اين شهر چه تأثيرى در شكل گيرى و توسعه ساختار شهرى اين شهر تاريخى داشته است؟
براى اولين بار در كتاب حاضر به جهت دقت در بررسي موضوع تاثير مزارات بر توسعه ساختار شهر تبريز در طى چندين قرن، از شناسايى و مكان يابى مزارات، نقش آنها در توسعه وشكل گيرى ساختار شهرى بحث مى شود.